Het oude nieuws van Sheffield Street (Click here to go to News in English)

5/08/2006; 13/05/2006; 15/01/2006; 31/12/2005; 6/12/2005; 23/09/2005; 8/07/2005; 2/05/2005; 5/03/2005; 7/01/2005; 26/12/2004; 2/11/2004; 28/10/2004; 9/10/2004; 2/10/2004

Zaterdag 5 augustus 2006

Hallo Allemaal

VakantieAd en Sandy

terug naar het begin of stuur ons een E-mail

Zaterdag 13 mei 2006

Hallo Allemaal
het is weer erg lang geleden dat we voor het laatst nieuw nieuws op de website hebben gezet dus hoog tijd om weer eens wat van ons te laten horen.
Er is in de tussentijd veel veranderd en gelukkig vooral ten goede. Zo zijn we in April opnieuw oom en tante geworden. Toon en Ellen hebben een zoontje, Milan, gekregen en dat is natuurlijk heel goed nieuws. Ook heb ik eind April mijn permanente verblijfsvergunning gekregen, hoewel gekregen, Sandy heeft daar heel veel werk voorgedaan. Nu mag ik dus definitief blijven en hoe verder geen papier werk meer te organiseren. Volgende week gaan we dat tegelijkertijd met Sandy's verjaardag vieren en jullie zijn uiteraard van harte welkom op de Sheffield Street.

Het andere goede nieuws is dat ik alweer drie maanden werk voor Fujitsu en ondanks de wat hectische omgeving en dat alles op het aller laatste moment moet, ik hoor sommigen van jullie denken, dat klinkt alsof je daar helemaal op je plaats bent maar zo voelde dat toch soms niet, heb ik het daar goed naar mijn zin. Mijn eerste periode van 3 maanden contract zitten er inmiddels op en we hebben het contract verlengd tot begin september. Als iedereen dan nog door wil, gaan ze me een vaste aanstelling aanbieden hebben ze gezegd. Dat is allemaal nog even verder weg dus tegen die tijd zien we wel hoe het ervoor staat.
Voor het zover is kom ik eerst nog op bezoek naar Nederland. Maandag is het alweer twee jaar geleden dat we terug naar Australie zijn gegaan en in de tussentijd is er natuurlijk heel wat veranderd. Ik ben heel benieuwd hoe alles en iedereen eruit ziet als ik er ben.
Hier in Melbourne hebben we een heel lange warme zomer achter de rug en twee weken geleden is de herfst hier echt ingevallen (bijna tegelijk met het moment dat bij jullie lente echt begonnen is). Niet dat het echt koud is geworden hoor, overdag is het nog steeds 15 graden of meer maar er is erg veel regen gevallen en de zon zien we ook maar af en toe. Wij zijn daar trouwens niet erg van slag van want wij vinden het wel lekker zo, behalve als ik nat regen op de motor natuurlijk. Bijna elke dag ga ik nu weer met de motor naar mijn werk om de files een beetje te omzeilen en dat bevalt me uiteraard perfect.

Het leven in Melbourne bevalt ons heel erg goed. Er is altijd wel iets leuks te doen qua muziek of sport of theater en dit jaar is enog meer georganiseerd dan anders. Na eerst de Commonwealth Games te hebben georganiseerd is het nu (de afgelopen maand) de beurt geweest aan het Melbourne Comedy Festival. Een maand lang treden comedians vanuit de hele (engelstalige) wereld op in de stad. We zijn zelf ook een paar keer wezen kijken en hebben erg leuke shows gezien.
Vorig weekend hebben we samen met Phil en Sandra de sfow van John Burgos (van Spaanse afkomst) Gabe Rossi (van Italiaanse afkomst) en Chris Bennet (van engelse achtergrond) gezien. Vooraf konden we daar ook eerst gegeten en dus aansluitend genieten van een heel lange show. Omdat de drie van verschillende achtergrond komen hebben ze ook een verschillende blik op Melbourne en Australie(rs) in het algemeen natuurlijk. Omdat het publiek net zo verschillend was geeft dat aanleiding to erg veel goed grappen. Erg leuk allemaal. Diezelfde zaterdag was ik samen met Phil eerst ook naar een wedstrijd van het Australisch voetbal wezen kijken want aansuitend op de Common Wealth Games is dat ook allemaal weer begonnen. Mijn team St Kilda won gelukkig de vrij slechte wedstrijd maar ondanks dat was het toch weer zeker de moeite waard. Volgens mij maakt het niet uit waar je bent of wat voor soort voetbal je kijkt, het publiek is altijd hetzelfde (ook al slaan ze hier niet elkaars hersenen in als er wordt verloren) en dat maakt het leuk. Veel spectakel, zelfs als de wedstrijd slecht is, en altijd wel wat om je over op te winden op het veld. Ook hier zijn de scheidsrechters altijd slecht en "weten ze wel wat ze met die fluit en die vlag kunnen doen..!"

Over voetbal gesproken, nog van harte gefeliciteerd, mannen van het derde, met het behouden van jullie klasse, op meerdere manieren uit te leggen. Erg knap hoor.
Verder heb ik niet zo veel te vertellen denk ik. Als ik naar NL kom zal ik een video en fotos mee nemen om wat meer te laten zien van Australie.
Op de foto pagina kun je alvast foto's zien van ons bezoek aan Sydney met pasen waar we James en Steffi hebben bezocht, en een van het afscheid van Marthe en Lisa die bijna drie maanden in Melbourne zaten en die we regelmatig zagen.

De groeten voor nu en tot ziens in juni

terug naar het begin of stuur ons een E-mail

Zondag 15 januari 2006

Nog weer even nieuws uit Melbourne. Voor wie we nog niet hebben gesproken, de beste wensen voor 2006. Een beetje mosterd na de maaltijd natuurlijk maar beter laat dan nooit moet je maar denken. Oud en nieuw hebben we bij Stef en Derry gevierd. Zij beheren een flatgebouw in het centrum van Melbourne en hebben uiteraard de sleutel om op het dak te kunnen komen. Daarvanaf hebben we het vuurwerk goed, heel goed kunnen bekijken en was het ondanks de hitte toch echt oud en nieuw. Inmiddels is het leven hier weer normaal en wordt er dus weer druk gesoliciteerd naar een nieuwe baan. Na afloop van mijn contract bij Hyperlink hebben we voornamelijk vakantie en kerst en oud-en-nieuw gevierd met name ook omdat hier gedurende die tijd de meeste bedrijven half of helemaal zijn gesloten (een soort van bouwvak zeg maar). Dit weekend is het laatste weekend van die periode dus vanaf nu hoop ik dat het ook voor mij weer zal lukken wat nieuws te vinden. Ondertussen ben ik bezig met een "zelfstudie" Linux om in ieder geval daarmee wat beter overweg te kunnen. Na een redelijk soepele installatie probeer ik nu zo veel mogelijk de boel op zijn kop te zetten en weer goed te maken maar dat kost nogal wat bloed zweet en tranen en heeft zeker niet altijd een bevredigend eind. Het goede nieuws is wel dat het nog steeds draait en ook nog steeds doet wat het moet doen. Komende week probeer ik ook de Internet verbinding ermee te realiseren en aansluitend een upgrade uit te voeren. Blah blah blah... Klinkt goed maar ziet er ongeveer zo uit:

Het andere grote nieuws is dat we een nieuw kitten hebben sinds afgelopen vrijdag. Zijn naam is Zetor, genoemd naar de tractors, en dat breng natuurlijk weer wat meer leven in de brouwerij. 12 weken inmiddels en dus zindelijk gelukkig maar ook wel met een paar minder leuke (maar wel cute volgens Sandy) eigenschappen. Met name de wil om op mijn gezicht te slapen is toch wat minder vind ik. Als je 's nachts drie keer wakker wordt met een kat op je gezicht of met zijn pootje in je oor dan wordt je dat toch wel een beetje zat hoor.

Verder nog weinig nieuws. Hopelijk hebben we de volgende keer goed nieuws dat ik weer ergens aan het werk ben. Daar gaan we deze week weer hard aan werken. Volgend weekend rijden we overigens onze eerste motor rally sinds we hier zijn. De Victorian Police organiseerd ieder jaar een motor rally en dit jaar, volgende week zondag, rijden wij daar dus met mee. Lijkt me erg leuk, ook om weer eens nieuwe motor rijders te spreken want geen van onze vrienden hier rijdt motor en degenen die ik dan af en toe spreek als het zo eens uit komt, de laatste keer was toen ik mijn gaskabel had gebroken en een andere Kawasaki Z rijder stopte om te zien of hij me kon helpen en me meteen uitnodigde om de volgende week aan te sluiten bij de maandelijkse Z-club borrel hier ergens in de buurt, lijken dus allemaal heel vriendelijk. Eens per jaar wordt er ook vanuit de MRAA een motorrit georganiseerd waarbij door motorrijders speelgoed wordt opgehaald en naar een kinderziekenhuis wordt gebracht. Dat klink allemaal heel goed in ieder geval. Ben benieuwd.

Groeten Ad en Sandy

terug naar het begin of stuur ons een E-mail

Zaterdag 31 december 2005

Zo vlak voor het einde van het jaar nog even snel een up-date uit Melbourne.

We hoorden hier op het nieuws dat het bij jullie in Nederland en omstreken behoorlijk aan het winteren is. IJzel en sneeuw, net echt maar ook helaas net t elaat voor de kerst hadden we van Toon begrepen. Hier is het juist helemaal andersom. Met de kerst was het weer zeer redelijk tot goed maar daarna is het erg warm geworden. Gisteren (30 december) was het zelfs 38 graden bij ons achter in de tuin. Gelukkig hebben we airco en hoefde er niet te worden gewerkt want dat is toch echt een beetje te gek hoor. Zelfs met de airco aan was het binnen nog 26 graden. Voor vandaag geven ze zelfs 42 graden op als maximum en om 11:00 was het inderdaad al bijna 30 graden. Kanleuk worden. Net zoals overal speken de berichten elkaar natuurlij kgoed tegen dus het kan ook zomaar meevallen gelukkig. Het gazon kan er niet erg goed mee omgaan trouwens. Tot nu toe was het weer voor het gras erg goed, af en toe regen en lekker warm, maar nu het niet meer regent en zo heet is zie je het gras voor je ogen verkleuren. Goed hooibouw weer zal ik maar zeggen. Buiten Melbourne is het trouwens minder mooi want daar regent het veel minder dan hier en daar zijn ze wel afhankelijk van het land. Ik zag net al op Internet dat het ergens in het Noord-Westen van Victoria al bijna 42 graden was (om kwart voor twaalf!) Lekker hoor.

Begin december zijn Sasan en Roeline, vrienden uit mijn studietijd in Delft, langs geweest op weg naar hun vakantie bestemming Nieuw Zeeland. Heel gezellig. Nadat ze een beetje van de reis bekomen waren hebben we ze een weekje meegenomen om de stad en de omgeving in Victoria te laten zien. Daarbij hebben we veel geluk gehad met het zien (en ontwijken) van kangaroes, koala's en veel andere dieren. Ik heb een paar foto's van de rondreis op de foto pagina gezet tezamen met wat foto's van Kerstmis in Melbourne en Sheffield Street.

kerstmis was gezellig want James en Steffi, vrienden van ons uit Sydney, en daarvoor uit Berlijn, zijn op bezoek geweest en dan is Kerstmis toch wat leuker dan samen alleen. Ook waren we door Jean, de 83 jarige buurvrouw en teven moeder van onze vrienden (en huisbaas) Vern en Wendy uitgenoddigd voor een traditioneel kerstdiner met Roast lamb en potatoes, echte Christmas puding en noem maar op, net zoals in de film (engelse/amerikaanse film). Dat was bijzonder gezellig omdat we het altijd erg goed met hen kunnen vinden en dus hebben we daar tot in de kleine uurtjes vermaakt.

Inmiddels is het dus alweer oud-jaar hier (bij jullie trouwensook zie ik) en vanavond gaan we bij Stef (andere Steffi) en Derry in de stad naar het vuurwerk kijken. Zij wonen midden in de stad ergens op de 20ste verdieping als consierge van dat gebouw dus hopelijk kunnen we dan ook boven op het dak komen en van daaruit het vuurwerk perfect bekijken. Zelf mag je in Victoria geen vuurwerk hebben in verband met brandgevaar en met deze temperaturen en het feit dat het al ene paar weken niet meer echt heeft geregend is dat natuurlijk heel duidelijk. Jammer want ik houd wel van een beetje pijlen en zo maar op deze manier komt dat toch wel weer goed. Ook zijn er overal in de stad feesten georganiseerd dus hoogst waarschijnljik gaan we daar ook wel ergens eenkijkje nemen.

Heb een goeie jaarwisseling en we mailen of spreken elkaar weer in 2006

Groeten en gelukkig nieuwjaar! Ad en Sandy

Dinsdag 6 december 2005

Hallo! Eindelijk weer eens een update uit Melbourne. Sinds de laaste keer, eind september was dat al weer, is er wel het een en ander gebeurd. Ten eerste nogmaals van harte gefeliciteerd Gijs en Ellen, Jo en Rob en Tom en Femke met de geboorte van Milou, Karlijn en Nils,. Heel veel geluk en sterkte de komende weke, maanden.
Na het behalen van mijn CCNA certificaat heb ik mijn eerste (min of meer) serieuze baan (2 maanden contract) er inmiddels alweer op zitten. De laatste weken heb ik gewerkt voor Hyperlink (www.hyperlink.com.au) als netwerk man. Hyperlink was bezig met een verhuizing van hun datacentre en hadden daarvoor een extra man nodig, ik dus. Een leuke ervaring met goede collegas maar niet zo heel bijzonder interessant voor wat betreft het werk. Mogelijk dat er na oud en nieuw nog een vaste positite beschikbaar komt maar op dit moment ben ik weer op zoek naar iets anders. Het was wel heel leuk om het verschil te zien tussen een relatief klein IT bedrijf in Australie en Interpay in Nederland. Met name de manier waarop er wordt om gegaan met afspraken en dead-lines ging hier toch heel anders, en zelfs voor mij af en toe frustrerend, dan in Holland. "No worries, she'll be right" is een veel gehoorde term als er weer moest worden geschoven in de planning. Erg grappig. Achteraf.

Na de qualificatie voor het WK is het voetbal hier op een anderniveau gekomen. Voor de overwinning was soccer maar een stiefkindje maar nu ze naar Duitsland gaan zijn de heren ineens echte helden die geschiedenis hebben gemaakt (en ze denken zelfs dat ze ook in Duitsland geschiendenis gaan schrijven). Ik moet zeggen dat dit wel de eerste voetbal wedstrijd was sinds ons vertrek uit Nederland waarbij ik op het puntje van mijn stoel heb gezeten. De Nederlandse wedstrijden op het laatste EK waren ook wel leuk maar daarvoor moest ik naar de andere kant van Melbourne om het te kunnen zien en dat was daardoor toch heel anders. Ben benieuwd of ze de hooggespannnen verwachting waar kunnen maken op het WK. Ze hebben in ieder geval nog een lange weg te gaan want de laatste oefenpot voor de grote wedstrijd was het op zijn zachtst gezegd heel matig. Dat is iedereen hier overigens al lang weer vergeten. Chauvinisme is hier geen vies woord zul je begrijpen.

Verder is de zomer hier begonnen. We hebben al een paar dagen heel prettig weer achter de rug en met het bezoek van Sasan en Roeline voor de deur, vrijdag as, is dat erg prettig. Hoewel het nu ik dit stukje aan het dichten ben, ineens weer is gaan regenen. That's Melbourne for you! Over dichten gesproken, ook de Sint heeft Sheffield street weten te vinden. Op bescheiden schaal en bijna incognito maar desalniettemin was Sinterklaasavond toch wel weer gezellig. Alleen Sandy en ik samen maar met gedichten australische pepernoten en sinterklaasliedjes nog vanuit NL. Het blijft toch leuk. Hier is de sint uiteraard anoniem en staat sinds begin november de winkels al vol met Kerst spullen. ook in de stad hangen de kerstversieringen en staat de stadskerstboom al vanaf half november. Gelukkig laat de radio nog even opzich wachten met het spelen van kerst liedjes maar met de hoeveelheid eindejaars/kerst borrels BBQs en feestjes kan dat nooit meer lang op zich laten wachten. Het goede is dat iedereen hierdoor wel al een beetje in een goede stemming geraakt (of zal dat door het goede weer van de laatste week komen?) en dat is altijd positief natuurlijk.

Al met al hebben we een goed (al was het drukke) tijd achter de rug en gaan we de kersttijd tegemoet. Kan allemaal een stuk slechter vinden wij. Kijk ook even op de foto pagina naar de nieuwe foto's van onze achtertuin in bloei.

Groeten Ad en Sandy

Vrijdag 23 september 2005

Na de mislukte poging om zijn CCNA certificaat te halen in juli (lang verhaal) is het vandaag wel gelukt! Yes! Het klinkt misschien niet zo heel belangrijk maar zonder dit certificaat zijn mijn solicitaties niet eens serieus in behandeling genomen. Vanaf nu kan ik dus serieus gaan soliciteren. Heeft allemaal lang genoeg geduurd maar eindelijk is het dan zo ver. Nu op zoek naar een leuke baan. Aanbod genoeg nog steeds maar je moet er tussen zien te komen. Net als in Nederland is het veelal een zaak van wie kent wie en dan lukt het wel. Nu eerst maar een voet ergens tussen de deur zien te krijgen.

Ook zijn we de laatste tijd natuurlijk op vakantie in India geweest. Daardoor zijn we veel verjaardagen vergeten of zo niet vergeten dan wel in stilt aan voorbij gegaan. Deze week zal ik zo veel mogelijk verlate wensen sturen. Het vergeten van verjaardagen is toch een soort gewoonte van me maar helemaal niks laten horen is dat niet. India was geweldig. Wat een land is dat. Alles in India lijkt anders dan hier. Alles is er wel maar net even anders. Telefoneren naar het buitenland gaat via telefoonkioskjes en is niet zo gek duur, terwijl als je ook maar iets anders wilt kopen, behalve eten gelukkig, dan moet er eerst stevig worden onderhandeld. Dingen waar je niet aan hebt gedacht vooraf of waarvan je denkt dat ze er gewoon bijhoren, die kosten na afloop meer of zijn er gewoon niet bij. Dat is de eerste weken heel onplezierig en het duurde echt twee weken voordat we daar een beetje mee konden omgaan. Op zich is het niet zo heel erg als het een keertje fout gaat (het verschil is twee of drie dollar voor een taxirit) maar het gaan om het principe.
We kwamen midden in de nacht aan op Calcutta Airport en dachten dat we geen enkel probleem zouden hebben om eenhotel te vinden. Niets was minder waar want alles maar dan ook echt alles was gesloten en de straten verlaten, op ratten en daklozen na dan. Het hotel waar we naartoe wilden, deed niet eens open en daar stonden we dan. De taxi chauffeur wist ook helemaal niets (had niet eens een broer of een vriend waar hij ons wel naartoe zou willen brengen) en gelukkig wist een van de daklozen nog wel iets. Uiteraard was onze onderhandelingspositie dermate slecht dat we veel te veel voor een kamer zonder ramen en met kapotte airco betaalden (teveel is $15 indit geval maar eigenlijk was alles te veel voor dit kippenhok) en een heel onprettige nacht hadden (wel met "schone"lakens gelukkig). De volgende dag op zoek naar een andere kamer was al net zo succesvol. Uiteindelijk wel wat gevonden maar ook daar waren we niet al te gelukkig mee. Calcutta was zowiezo geen plaats om je vakantie te starten. Vies, arm vies, druk, vies en niet bepaald uitblinkend in vriendelijkheid. Oh ja en het was er vies. Na de tweede nacht waren we het dus wel aardig zat en hadden in een taxi rit de halve stad al gezien. Na tijdens het oversteken van een van de bruggen door de moesson regens te zijn overvallen (op de video zei Ad nog, kijk allemaal wolken) en door en door nat te zijn geregend, pakten we de trein naar Darjeeling in het noorden aan de rand van de Himalaya's en was onze vakantie echt begonnen. Darjeeling was een heel ander verhaal. Mensen waren rustig en aardig, het weer was veel koeler en het uitzicht prachtig. Na een paar dagen daar te zijn gebleven hebben we opnieuw de trein gepakt na een hevige worsteling aan het loket met de diverse localen die het vormen/misvormen/negeren van de rij tot een ware kunst hebben gemaakt, dit keer naar Varanassi. Onderweg nog opgehouden door een kleine landverschuiveing waardoor de machinist met de hand het spoor weer vrij moest maken, daardoor misten we de trein die we wilden maar ondanks dat de volgende trein helemaal vol zat konden we toch nog een kaartje krijgen voor een slaapplaats... Zoals ik al zei, alles kan in India als je maar geduld hebt. En dat laatste leer je vanzelf.
De rest van de vakantie verliep eigenlijk vlekkeloos. Steeds vonden we een goed hotel (Varanassi, de heilige stad, Agra met de Taj Mahal, Cochin met Nederlands verleden, Madurai met de grootste Hindu Tempel, Pondicherry een stukje Frankrijk in India waar de franse tradities nog leven, en tenslotte Bombay) of bijna overal en vriendelijke mensen, naast alle verkopers en taxi/riksja rijders die je overal naartoe willen brengen. Als je Indiers spreek die geen zaken met je willen of moeten doen dan zijn Indiers over het algemeen heel erg aardig en willen alles weten van jou en alles vertellen over zichzelf en India. Ook het onderhandelen gaat op den duur vanzelf en daar stoor je je dan ook niet meer aan. Vooraf moet je gewoon bedenken of jewat wilt hebben en zo ja wat je ervoor wilt betalen. Kom je er niet uit dan loop je gewoon weg en komen ze vanzelf achter je aan omer nog eens over te praten.
In Madurai sliepen we in een Hotel waar iedere ochtend een olifant kwam om gevoerd te worden door het personeel van het hotel. Het geven van eten aan olifanten is goed voor de ziel en dus goed voor jou als je dat doet. Dezelfde olifant staat de rest van de dag in de tempel om mensen te zegenen die daar komen. Uiteraard wordt je alleen gezegend als je de olifant een paar rupees geeft (50 rupees is 1 euro ongeveer). Dat is een van de mooiste dingen van op vakantie zijn in India. Olifanten, koeien en kamelen over straat, het verkeer is een gekkenhuis maar alles wordt eraan gedaan om geen koeien aan te rijden. Links om rechts om maakt allemaal niets uit. Bij alles wat je doet druk je op de toeter en alles komt goed.
De treinen zijn ook een mooie ervaring. Die rijden op en rond het station zo langzaam dan verkopers en reizigers makkelijk nog in en uit kunnen stappen als de trein al of nog onder weg is. Altijd lopen er mensen door de trein die water, sap of etenswaren verkopen. Uiteraard zijn alle etenswaren vrij heet of met noten bereidt dus Sandy had soms wel wat problemen om wat te eten te vinden maar toch is ook dat steeds weer gelukt. Het is ook wel nodig dat je iets te eten in de trein kan krijgen wat je bent soms erg lang onderweg. Van Agra gingen we naar Trivandrum en die reis duurde 52 uur! Natuurlijk is er ook alle gelegenheid om tijdens de stops op het station wat te halen want zoals gezegd, als de trein weer gaat vertrekken geeft deze twee waarschuwingen en gaat daarna zo langzaam vertrekken dat er nog ruimschoots de tijd is om je inkoop af te ronden en weer in te stappen voor het te laat is. Geweldig!
We hebben dus echt een geweldige reis achter de rug en vonden het allemaal erg indrukwekkend. Ondanks dat was het toch ook weer heel prettig om terug naar huis te komen en geen getoeter in het verkeer te hebben, vaste prijzen in de winkel en geen bedelaar bij de stoplichten te zien. Cruyff had toch gelijk. Elk nadeel heeft zijn voordeel.
Als je nog wat meer wilt zien van onze vakantie klink dan hier om de foto's erbij te krijgen.

Nou dat was het wel weer. Echt een goed nieuws week deze week dus, behalve dan afgelopen vrijdag toen St Kilda in de halve finalse van het lokale Football seizoen verloor van Sydney Swans. Ik was erbij en als St Kilda fan niet erg blij. Gelukkig zijn er hier geen voetbal hooligans dus alles verloopt heel normaal, ondanks dat je buurman in je oor blert dat de Swan het beste team aller tijden zijn (NOT!). Morgen is het de Grand Finale en daarin is het nu dus Sydney Swans tegen West Coast Eagles (Perth) opnieuw dus geen club uit Melbourne (heartland van het Australian Rules Football) in de Grand Final. Daar wordt hard door de grote clubs over nagedachte en aan gewerkt om dat volgend jaar anders te laten zijn. Toch mag dat de pret niet drukken en is het al de hele week (schoolvakantie) feest in de stad. Morgen gaat het gebeuren, BBQ's uit het vet en ingevet. Laat ze maar komen. Je hoort het wel, ik heb er erg veel zin in.

Groeten vanuit een gekgeworden Melbourne

Vrijdag 8 juli 2005

Volgende week is het zo ver. Op 14 juli doet Ad eindelijk zijn CCNA examen zodat hij eindelijk op zoek kan naar ander werk. Zonder dit papiertje zijn de solicitaties namelijk niet serieus genomen ondank de revaring bij interpay. Hopelijk dat het na het examen dan eindelijk wel gaat lukken. Op zich heb ik het wel goed naar mijn zin gehad bij Gapbuster hoor. Het is niet zo dat ik altijd met tegenzin heb gewerkt maar het 's nachts werken gaat op een gegeven moment echt wel tegen staan dus hoog tijd voor een verandering.

Maar na mijn examen gaan we eerst nog op vakantie naar India! Dat hebben we al een tijdje op het programma staan maar nu gaat het dus ook echt gebeuren. We vliegen naar Calcutta (tegenwoordig heet dat Kolkutta) en terug vanuit Bombay (Mumbai) dus daarmee ligt de richting van reizen meteen al een beetje vast. Afhankelijk van de ontwikkelingen in Varanassi (daar willen de Hindus nu een tempel bouwen waar vroeger een Moskee stond dus daar is de steer "wat gespannen") willen we daar naartoe en natuurlijk ook naar de Taj Mahal. Verder ligt de reis nog niet vast. We gaan ernaartoe en zien dan wel waar we wel en niet naartoe kunnen . Op dit moment is het ook nog eens Moesson seizoen dus hier en daar staat het nogal onder water ook dat moeten we eerst afwachten waar het droog is als we er aankomen. Je ziet het wel, zoals altijd is het nog niet helemaal gepland behalve dat we gaan, tichets hebben we inmiddels net als de benodigde inentingen.

Verder hebben we niet zo heel veel nieuws eigenlijk. We hebben het verschrikkelijk goed naar het zin hier in het nieuw huis (en tuin) (klik hier voor de foto's) echt een heel goede stap geweest om te verhuizen. Inmiddels hebben we ook de garage weer vrij van dozen gemaakt en alles (behalve nog een paar dozen met video's ed) heeft nu ook zijn plaats weer gevonden. Een paar weken geleden hebben we een midwinter barbeque gehouden met wat vrienden hier, ook tegelijk als housewarming, en dat was ook heel gezellig.

Midwinter in Australie is niet echt heel koud dus met een vuurkorf en een terras verwarmer die Phil en Sandra hadden meegenomen was het prima warm te houden in de tuin. Erg leuk. Overigens is het echt mooie weer wel over hoor. De laatste paar weken regent het vaak (tot groot genoegen van de meeste Aussies) en komt de temperatuur niet veel meer boven de 15 graden. 's Nachts koelt het dan af tot een graad of 5 dus tochtjes rijden zit er niet in maar het koelt wel lekker af zo.

Nu nog even een weekje hard studeren en daarna lekker op vakantie.

Groeten vanuit een fris Melbourne

terug naar het begin of stuur ons een E-mail

Vrijdag 8 juli 2005

Volgende week is het zo ver. Op 14 juli doet Ad eindelijk zijn CCNA examen zodat hij eindelijk op zoek kan naar ander werk. Zonder dit papiertje zijn de solicitaties namelijk niet serieus genomen ondank de revaring bij interpay. Hopelijk dat het na het examen dan eindelijk wel gaat lukken. Op zich heb ik het wel goed naar mijn zin gehad bij Gapbuster hoor. Het is niet zo dat ik altijd met tegenzin heb gewerkt maar het 's nachts werken gaat op een gegeven moment echt wel tegen staan dus hoog tijd voor een verandering.

Maar na mijn examen gaan we eerst nog op vakantie naar India! Dat hebben we al een tijdje op het programma staan maar nu gaat het dus ook echt gebeuren. We vliegen naar Calcutta (tegenwoordig heet dat Kolkutta) en terug vanuit Bombay (Mumbai) dus daarmee ligt de richting van reizen meteen al een beetje vast. Afhankelijk van de ontwikkelingen in Varanassi (daar willen de Hindus nu een tempel bouwen waar vroeger een Moskee stond dus daar is de steer "wat gespannen") willen we daar naartoe en natuurlijk ook naar de Taj Mahal. Verder ligt de reis nog niet vast. We gaan ernaartoe en zien dan wel waar we wel en niet naartoe kunnen . Op dit moment is het ook nog eens Moesson seizoen dus hier en daar staat het nogal onder water ook dat moeten we eerst afwachten waar het droog is als we er aankomen. Je ziet het wel, zoals altijd is het nog niet helemaal gepland behalve dat we gaan, tichets hebben we inmiddels net als de benodigde inentingen.

Verder hebben we niet zo heel veel nieuws eigenlijk. We hebben het verschrikkelijk goed naar het zin hier in het nieuw huis (en tuin) (klik hier voor de foto's) echt een heel goede stap geweest om te verhuizen. Inmiddels hebben we ook de garage weer vrij van dozen gemaakt en alles (behalve nog een paar dozen met video's ed) heeft nu ook zijn plaats weer gevonden. Een paar weken geleden hebben we een midwinter barbeque gehouden met wat vrienden hier, ook tegelijk als housewarming, en dat was ook heel gezellig.

Midwinter in Australie is niet echt heel koud dus met een vuurkorf en een terras verwarmer die Phil en Sandra hadden meegenomen was het prima warm te houden in de tuin. Erg leuk. Overigens is het echt mooie weer wel over hoor. De laatste paar weken regent het vaak (tot groot genoegen van de meeste Aussies) en komt de temperatuur niet veel meer boven de 15 graden. 's Nachts koelt het dan af tot een graad of 5 dus tochtjes rijden zit er niet in maar het koelt wel lekker af zo.

Nu nog even een weekje hard studeren en daarna lekker op vakantie.

Groeten vanuit een fris Melbourne

terug naar het begin of stuur ons een E-mail

Maandag 2 mei 2005

De laatste maand is er namelijk goed nieuws geweest want we zijn verhuisd!

We wonen sinds 17 april op ons nieuwe plekkie:

21 Sheffield Street
Preston VIC 3072
Australië
0061 3 9471 2525
Zo ziet het nieuwe huis eruit.

Zoals veel huizen in Melboure is het een "houten" huis met een ijzeren golfplaten dak. Dat klinkt allemaal heel armoedig maar zoals je ziet kan (klik hier) het toch ook wel heel mooi zijn, en deze foto doet het huis nog niet eens recht!

Ook aan de binnenkant is het heel mooi en ruim opgezet. Een grote lange woonkamer waarin vroeger een kachel stond waardoor de kamer ahw in tweeen is gedeeld. Drie slaapkamers waarvan er een als studeerkamer is ingericht (waar we nu dus zitten) en tenslotte nog een soort achterkamer/sunroom waar Sandy haar mozaiek werkplek krijgt zodra de laatste dozen die nog niet zijn uitgepakt hun plekje hebben gevonden.

Achter het huis ligt een ruime tuin. Inmiddel staan al onze planten van de betonnen achtertuin op Walker Street hier ook op hun plekkie.
Vanaf de veranda aan de achterkant kunnen we dus lekker in de tuin kijken. Erg prettig om dat de zon rechtsachter van het de foto opkomt en dus gedurende de dag over de veranda draait. In de zomer kan dat misschien wel wat heet worden maar voor nu is het lekker.

Er is ook nog een ruime garage, groot genoeg voor een auto en de motor dus ook dat is perfect.

Zoals jullie begrijpen zijn we heeeeeel erg blij dat we zijn verhuisd, ook al was verhuizen niet bepaald een leuke klus (we hebben namelijk nogal wat rommel zoals jullie je misschien herinneren....)

Verder gaan we over twee weken vieren dat we al een jaar in Australie zijn. De tijd gaat heel snel! Het weekend van 8 april was het weekend van het afscheidsfeestje, camping style en op vrijdag de 14e namen we het vliegtuig.
De week erna is Sandy's verjaardag dus alle reden om er iets leuks van te maken.

Verder gaat het zo zijn gangetje.
Ad werkt nog steeds bij Gapbuster in de avond al wordt er wel uitgekeken naar iets anders en beters. Nog steeds is het studeren voor het netwerk certificaat niet afgerond dus hij gaat zichzelf een shop onder de kont geven en dat eindelijk afmaken.

Sandy is heel druk geweest met de verhuizing en heeft nu ook (bijna) tijd om haar mozaieken weer op te pakken. Wel is er een artikel van Sandy eind vorig jaar gepubliceerd in een krant in South Australia en die hebben aangegeven dat ze wel een tweede artikel van haar willen zien.
Het schrijven ervan is bijna rond dus wie weet hoe dat afloopt.

Verder geeft Ad als vrijwilliger een computer cursus voor ouderen. Gelukkig zijn er maar vier of vijf cusisten want na een nachtje werken is het soms best vermoeiend al is het ook wel heel leuk om te zien dat er toch zeker wel vooruitgang wordt geboekt. Het zijn echte beginners dus dan moet er veel aan herhaling worden gewerkt om de bewegingen van de muis ed te leren. Eén ochtend in de week is de cursus dus de tijd die ermee is gemoeid valt best mee.

Sinds begin april is ook het Football seizoen hier weer van start gegaan en ook dat is altijd leuk. We zijn dit seizoen nog niet naar het stadion geweest maar dat gaat binnenkort veranderen. Mijn club is St Kilda en die doen het gelukkig ook dit jaar niet slecht. Net zoals ze in Nederland volgend jaar willen doen worden er na het reguliere seizoen play-offs gespeeld. Uiteindelijk moet er in het eerste weekend van september de Grand Final worden gespeeld. Altijd weer leuk, zeker ze hier nogal gokbelust zijn en dus bijna iedereen meewed in een office sweep, Dat houdt iedereen ook wat meer betrokken.
8 van de 16 clubs komen uit Melbourne dus dat geeft veel rivaliteit tussen de verschillende wijken maar in tegenstelling tot in Nederland komt het niet nooit tot rellen buiten het veld (dat doen ze wel binnen het veld). Het gewone voetbal wordt hier ook gedaan en dit jaar voor het eerst zijn er ook daar wel relletjes geweest. Tot nu toe nog heel onschuldig maar met grote groepen Kroaten Serviers Macedoniers en Grieken weet je het maar nooit. De locale teams zijn altijd verbonden met en ethnische groepering dus vandaar dat de oude vetes ook hier op het voetbalveld worden uitgevochten. De nieuwe top-competitie, A-league, zal daar minder last van hebben omdat de clubs dan veel meer stad-gebonden zijn dan cultuur-gebonden. In Augustus gaat dat van start en hopelijk verdwijnt het voetbalvandalisme dan ook weer van de locale velden.

Zo langzamer hand is de zomer wel ten einde. Voor het eerst in lange tijd wilden we van het weekend de kachel (centrale verwarming) aan maken maar dat lukte niet. Wat er precies aan de hand is weten we nog niet maar vanavond komt de huisbaas, en vriend van ons, Vern, even kijken wat er aan de hand is. 's Nachts loopt de temperatuur toch wel terug naar een graad of 5 dus dan is het wel zo lekker om even de verwarming aan te doen. Overal in het huis zijn van die roostertje waar de warme lucht uit kan komen. We hebben dus geen radiators. In de zomer kan hetzelfde systeem worden gebruikt voor de airco. Heel prettig dus. Ik denk dat onze kat Bontje daar wel heel blij mee zal zijn

In januari hebben we inderdaad toch maar wel een kat in huis genomen. Eigenlijk mocht het niet volgens ons huurcontract maar uiteindelijk wilden we het te graag. Volgens de huurderscomissie kunnen ze je er niet om uit huis zetten tenzij de kat veel schade binnen aanricht. Toen we hem uit het asiel ophaalden zochten we dus een kalme en aanhalige kat. Bontje sprong meteen op onze schoot en we waren meteen vekocht. Helaas was die pret snel over zodra hij door had dat dat zijn nieuwe thuis was... Nu we weer zijn verhuisd lijkt hij weer wat meer op ons aan te trekken dus daar zijn we best blij mee. De meeste tijd brengt ie buiten door maar als hij dan weer binnen komt dan komt hij er gezellig bij zitten (hoewel nog steeds niet op schoot). In het vorige huis mocht hij niet naar buiten omdat we vonden dat we te dicht bij de Merri Creek woonden waar veel inheemse dieren zitten. Katten en inheemse dieren gaan nu eenmaal niet zo goed samen.

Over inheemse dieren. Vorige week vrijdag brachten we de aanhanger van Vern terug naar zijn boerderij, hij woont ongeveer 40 km ten noorden van Melbourne. We vertrokken wat laat van thuis en het was dus inmiddels al donker geworden. Zodra het donker begint te worden, worden de kangaroes wakker en zijn dan een groot gevaar op de weg. Niet alleen voor zichtzelf maar ook voor de automobilisten. Zodra we dus door de buitenste wijken van Melbourne waren en de straatverlichting zich beperkte tot de kruisingen (die behoorlijk ver uit elkaar liggen) is het oppassen geblazen. Een heel eind ging het goed totdat we door een dalletje reden en er een grote grijze kangaroe vlak voor de auto overstak. We reden daar gelukkig toch al vrij langzaam maar nadat de auto de kangaroe was gepasseerd gaf Ad een beetje gas bij, en natuurlijk sprong de kangaroe toch nog effe lekker tegen de aanhanger aan. We zijn nog terug gereden om te zien of hij/zij er ernstig aan toe was en zo ja, of zij misschien nog een joey (jonge kangaroe) in de buidel had. Dit wordt door de milieubescherming aan alle automobiliten gevraagd te doen om onnodig dieren leed te voorkomen.
De kangaroe was echter nergens meer te zien dus waarschijnlijk toch nog enigzins met de schrik vrijgekomen. Dachten we. Wij weer opweg naar Vern's en onderweg kwamen we nog zo'n beest tegen. Dit maal heel voorzichtig gedaan en niets geraakt. Maar goed ook want deze was nog iets groter en dan wegen ze tochal gauw een kilo of 40. Eenmaal aangekomen bij Vern keken we nog eens goed naar de aanhanger en het spatbord was op één plaats helemaal ingedeukt. Dat moet toch wat harder zijn aangekomen dan we eerst dachten.

Zo dat is wel zo'n beetje de nieuws update van Down Under. Zo af en toe sturen we een brief (per email) langs maar zodra we weer ADSL hebben dan houden we de website weer wat beter bij. De laatste nieuwtje en foto's komen daar minimaal één keer per maand (proberen we) op te staan.

terug naar het begin of stuur ons een E-mail

Zaterdag 5 maart 2005

Hallo allemaal.
Inmiddels is het alweer meer dan een maand geleden met de laatste up date van de vorderingen in Melbourne dus de hoogste tijd om weer eens wat nieuws te laten horen. Niet dat het helemaal stil is gebleven want vele van jullie hebben al per email zo af te toe nieuws gehoord van wat er is gebeurd of wat er ging gebeuren Waarschijnlijk herken je dan wel zo af en toe en stukje van de tekst :-)

Wat wel voor de meesten echt nieuw zal zijn is dat we in April gaan verhuizen naar Preston, iets verder noordelijk van de stad dan Norhcote waar we nu wonen. Niet dat we het hier niet naar ons zin hebben, in tegendeel zelfs maar we zijn er niet zo zeker van hoelang we hier mogen blijven wonen. Ons huurcontract loopt nog tot 15 juni maar of dat daarna kan worden verlengd is niet zeker, met name omdat we niet weten hoe het met de oude dame die ons het huis verhuurd gaat. We zijn bang dat als zij plotseling zou komen te overlijden, dat wij dan heel snel op zoek moeten naar een ander onderkomen. Nu is dat laatste toevallig afgelopen week gebeurd. Het huis waar we in eerste instantie naartoe zouden gaan komt per 1 april vrij en daar gaan we dan ook naartoe. Aan de ene kant heel jammer om hier weer weg te gaan want we kunnen het erg goed vinden met de buren en Sandy heeft onze betonnen achtertuin inmiddels in een heel mooie tuin veranderd. Klik hier voor de foto's. Komende week praten we met de agent van het huis hier hoe we de huur op moeten zeggen en welke kosten daarbij nog komen kijken. Het wordt dus een drukke maand in April. Het nieuw huis is dus op bekend terrein, het huis waar Sandy woonde voordat we naar Nederland terug kwamen in '98. Een beetje meer ruimte voor de spullen (een kamer staatnu helemaal voor met nog ingepakte dozen) en een flink grote garage, groot genoeg voor de auto en de motor. Ook zit er een flinke grote achtertuin bij het huis en, belangrijk in de zomer, heeft het huis airconditioning. Dit jaar viel het wel meer maar als het een heet jaar is dan is het wel erg lekker om het huis te kunnen koelen. We kijken er dus best wel naar uit.

Ook heeft Ad inmiddesl weer wat meer gesoliciteerd. Eén baan is bij de Shire Council van South Gippsland, het gebied waar we later permanent willen gaan wonen, en een tweede is bij Oxfam, een zuster organisatie van Novib, die ook opzoek zijn naar een netwerk/systems administrator. Met die laatste partij heb ik telefonisch al een heel goed gesprek gehad over wat zij verwachten en wat ik te bieden heb. Het klonk zeer positief en hopelijk mag ik daar een van dekomende weken een keertje op gesprek komen. Even afwachten nog dus.

Ad's eerste verjaardag hier in Melbourne zit er inmiddesl ook weer op. Een beetje vreemd om het hier te vieren in de nazomer (echt zomers was het trouwens niet op mijn verjaardag zelf maar het ijs hier is nog dunner dan in Nederland hoor). Toch ook wel heel bijzonder hoor. Heel veel emails gekregen en ook veel telefoontjes. Toch wel leuk om te merken dat je zo, bijna ongemerkt, toch meer mensen kent hier in de stad dan gedacht.

Ook leuk is dat het nieuwe Football seizoen weer voor de deur staat. Net zoals in Nederland ligt het voetbal hier stil tijdens de zomermaanden. Op zich niks mis mee maar Cricket is toch echt niet mijn favoriet hoor. Het nieuwe seizoen begint over drie weken (paasweekend) en net als in Europa staan de kranten al weer een week of twee vol met "berichten" over wat er allemaal staat te gebeuren. Roddels, mogelijke transfers, coaches onder druk, het is net voetbal wat dat betreft. Via radio 1 op Internet had ik ook gehoord dat het met Ajax en Feyenoord niet zo goed is afgelopen afgelopen donderdag. Toch wel weer jammer hoor. Ik had er nog goede hoop op vooraf (tot aan de rust eigenlijk) maar helaas. Nu maar hopen op meer geluk voor PSV en AZ. De Champions league wedstrijden worden hier live uitgezonden. Meestal een Italiaans of Engelse club natuurlijk. 's Morgens om kwart voor zeven begint de uitzending dus als ik thuis kom uit mn werk kan ik nog precies aanschuiven voor de tweede helft. Al wil het wel eens gebeuren dat ik de laatste minuten met mijn ogen dicht zit te kijken....

Het laatste domme nieuwtje is dat we het eerste ongelukje met de auto hebben gehad. Niks ernstigs gelukkig en ook weinig schade. Een klassiek parkeerterrein ongelukje. We zetten allebei de auto op hetzelfde moment in zijn achteruit om weg te komen uit het parkeervak en hij zag ons te laat. Ik was nog wel gestopt enprobeerde nog weer vooruit te rijden maar was net te laat. Gelukkig zijn we goed verzekerd en zij regelen dat de schade wordt hersteld zonder dat onze no-claim in gevaar komt, dat is nog weer eens anders dan de normale verhalen van verzekeringen. Zoals gezegd hebben we toch weinig schade maar de auto is er niet mooier op geworden en dat is toch wel een beetje zonde.

Het gaat ons dus nog steeds prima hier.De volgende keer zullen we ook wat foto's van het nieuw huis laten zien (met grote achtertuin).

Groeten uit Melbourne Ad en Sandy

terug naar het begin of stuur ons een E-mail

vrijdag 7 januari 2005

Een beetje later dan gepland maar voor iedereen nog de aller beste wensen voor het nieuwe jaar!

Hier in Melbourne is het nieuwe jaar rustig begonnen met weinig vuurwerk maar wel gezellig. Vuurwerk is hier verboden in verband met het gevaar op bosbranden (al valt dat op dit moment nog wel mee want we maken een zeer frisse periode door deze week. Het is de meeste dagen nog geen 10 graden warmer geweest dan in Holland! Het enige vuurwerk dat er was werd door de stad georganiseerd en dat was best mooi. Wij zijn hier thuis naar de heuvel vlakbij gelopen waarvan we over de stad heen kijken en vandaar konden we het mooi zien. We waren trouwens niet de enigen die dat idee hadden want om middernacht stond het knap vol. Auto's stopten midden op de weg en zelfs de busschauffeur stopte een paar minuten om het vuurwerk te bekijken. Direct na afloop was iedereen wel weer snel verdwenen want met oud-en-nieuw mag er niet op straat worden gedronken officieel. Jammer want dit leek een prima gelegenheid voor een gezellig staat feestje.

Op nieuwjaarsdag zijn we bij de Paarden races bij Hanging Rock geweest. Weinig paardenreces gezien want dit is niet meer dan een goed excuus om met heel veel mensen een gezellige picknick te houden. Rond de baan zaten misschien wel twintigduizend mensen die allemaal hun hapjes en drankjes hadden meegenomen en gezellig met vrienden en familie een daagje uit waren. Dat was natuurlijk een beetje vreemd om zo het nieuwe jaar te beginnen, paarden in plaats van schansspringers, maar zeker wel iets waar we snel aan kunnen wennen.

Verder is er niet zoveel nieuws vanuit Down Under behalve dat we sinds maandag een nieuwe huisgenoot hebben. Hij heeft nog geen naam maar we hebben we vast een foto van hem. Hij is een vijf jaar oude kater (was kater) en kan goed aan ons wennen. De eerste dagen was alles nog eng en verborg hij zich zodra hij maar wat hoorden. Inmiddels kan bijna niets hem meer storen. Toch wel weer leuk om een huisdier te hebben.

Groeten Ad en Sandy

terug naar het begin of stuur ons een E-mail

Zondag 2e Kerstdag 2004

Hallo allmaal. Vrolijk Kerstfeest van ons hier in Melbourne
Het is even stil geweest, opnieuw, maar nu dan toch weer even wat nieuws van over de plas.

Naast de nieuwe foto's van Kest op Walker Street op de fotosite hebben we ook het nodige goed nieuws.
Ten eerste is het hier natuurlijk volop Kerstmis. Al vanaf midden november is het hier kerst dus er is geen ontkomen aan. Best leuk om het zo te vieren. Kerstconcerten in het park zijn toch wel leuker als het buiten niet vriest hoor. Vorige week zijn we hier in het park in Northcote naar Carolls by Candle light geweest, zeg maar kerstliedjes bij kaarslicht, en dat was heel erg leuk. Eerst gebarbequed/gepicknickd en daarna begon het concert. Erg leuk en toch ook wel heel erg kerst al is de traditionele regen en kou er hier niet bij. Behalve vrijdagavond want toen waren we in het park bij een voorstelling van Midsummernights dream en ineens koelde het een graad of 10 af. Toen had ik toch ineens het gevoel dat het een beetje Nederlandse kerst was. De eerste kerstdag was dat overigens wel weer helemaal over want overdag liep de temperatuur toch weer op naar een graad of 25. Maar met alle kerst dingen hier op TV en natuurlijk ook onze eigen kerstversieringen is het toch wel echt kerstmis hier.

Verder heeft Ad sinds eind november een baan. Niet helemaal wat hij zoekt maar beter dan niets nietwaar? Ik werk voor een bedrijf dat marketingonderzoek doet voor andere bedrijven. Daarvoor gebruiken ze "shoppers", dat zijn mensen die zich hebben aangemeld om een test bezoek aan een filiaal van de betreffende klant af te leggen, en hen bel ik zo af en toe op om te kijken of ze opdrachten voor ons willen doen. Niet erg spannend maar wel leuk omdat ik allemaal collegas heb die in hetzelfde schuitje zitten. Hetzij geemigreerd met hun ouder, hetzij met hun partner. Erg gezellig allemaal. Ik werk in het noord Europese team dus midden in de nachthier om ervoor te zorgen dat we de mensen in Nederland, Denemarken, Zweden Noorwegen en Finland overdag kunnen bereiken. Ik leef als het ware door de week in een klein Nederlands belletje.

Tot zo ver vandaag want het is tenslotte kerstmis. Veel plezier vandaag (26) en natuurlijk ook een heel prettige jaarwisseling van Sandy en Ad vanuit Melbourne

terug naar begin of reageer via E-mail

Dinsdag 2 november 2004

Vandaag was Melbourne Cup day. De dag van de grote paarden race. Het klinkt voor de Nederlanders misschien wat vreemd maar het hele land komt tijdens de race stil te liggen. Winkels, restaurants, zelfs op de snelweg stoppen mensen om naar de race te luisteren. Natuurlijk is het groots op radio en TV te horen en te zien en heel veel mensen gaan naar het racecourse of alleen maar naar het parkeer terrein bij de racebaan om erbij te zijn. Wij zijn vandaag naar een cafe geweest en tot een kwartier voor aanvang leek er maar weinig aan de hand behalve het grote scherm met de TV uitzending aan de muur. Maar vanaf een kwartier voor aanvang kwamen steeds meer mensen om de tafeltjes en zitjes voor het scherm staan en op het moment dat de race begon stond letterlijk iedereen voor de buis. Koks, obers en barpersoneel inclusief. Tegen het einde van de race begonnen ook steeds meer mensen hun favoriet aan te moedigen en bij de finish was in ieder geval de ober heel gelukkig. Heel apart om te zien hoe dat gaat hier. De hele week voorafgaand aan vandaag is het al paardenraces paardenraces wat de klok slaat, reclames zijn aangepast op DE RACE en ook comedy series hebben een speciale race aflevering. Zelfs op de scholen zelfs kleuterscholen wordt de race live beluisterd... Bijna iedereen wed ook op de race van vandaag. hetzij op het werk hetzij met vrienden en heel veel mensen wedden ook bij de wedkantoren die hier overal in de stad te vinden zijn. Wij dus ook en gelukkig hebben we (op één van de loten) de winnaar gegokt dus uiteindelijk hebben we waarschijnlijk wel quit gespeeld. De totale inzet van vandaag was meer dan 100 miljoen (Australische) dollars, alleen op die ene "belangrijke" race. Erg leuk allemaal. Uiteraard is in goede Australische traditie de race niet het belangrijkste, maar het feest eromheen. Helaas was het weer een beetje spelbreker maar normaal gesproken is het overal in de stad feest. Mensen kleden zich speciaal netjes aan (een beetje zoals de politici bij ons op Prinsjesdag) en feesten tot het echt al lang tijd is geweest om naar huis te gaan.
Afgelopen week heb ik voor het eerst mijn zelf gebrouwen bier geprobeerd en die is erg goed bevallen. In de supermarkt hier kun je bier pakketten kopen waarin de malt het het gist zit, het enige dat je dan nog moet doen is het water (op de juiste temperatuur) erbij doen, warmhouden en wachten. Ik had er weinig hoop op dat het wat zou worden maar ik ben erg tevreden. Het smaakt een beetje naar witbier alleen dan ietsje zoeter en volgens mij ook wat sterker helaas heb ik mijn tester laten vallen en die is daarbij gebroken maar de paar anderen die ook eentje hebben geprobeerd vonden ook dat het hard aan kwam. Morgen op pad om een nieuwe hydrometer te vinden en dan weten we het. De volgende brouw staat inmiddels in de warm-houd-kast (een geïsoleerde doos met een lampje om de temperatuur op peil te houden) in geïmporteerde Grolsch flessen die ik speciaal voor deze gelegenheid had mee genomen. Nu maar hopen dat ik de flessen goed genoeg heb schoon gemaakt.
Goed, genoeg voor vandaag denk ik. Volgende week weer meer.

terug naar begin of reageer via E-mail

Donderdag 28 oktober 2004

De laatste twee en een halve week is er niet zo heel veel te melden. We hebben allebei gewerkt voor de Electoral Commission hier en dat betekende stemmen tellen en hertellen. Niet bepaald een spannende betrekking moet ik zeggen maar wel leuk om eens te zien hoe dat hier gebeurd. In Nederland zijn we inmiddels al aardig gewend aan het stemmen per computer maar hier zijn ze nog niet zo ver hoor. Alles gebeurd hier nog met de hand en in plaats van het one-man-one-vote systeem zoals in Nederland, gebruiken ze hier het preferential stemmen waarbij je de volgorde van alle kandidaten moet aangeven. In ons district waren dat er 65. Wel kun je gelukkig kiezen voor een partij en dan hun voorkeur laten gelden maar dat geldt alleen voor het parlement. Voor het huis van afgevaardigden (eerste kamer in Nederland) moeten wel alle (9) kandidaten in de juiste volgorde worden aangegeven. Dat klinkt natuurlijk wel leuk want als je niet voor de grote partijen kiest wordt je stem uiteindleijk toch nog gebruikt bij het tellen van de stemmen van de twee grootste, maar voor de tellers betekend dat zeven rondes van het uitsorteren van de stemmen van de minst populaire kandidaat naar de volgende. Aangezien in ons district de einduitslag vooraf al vast stond (Labour wint hier altijd met een ruime marge) ging dat in dit geval dus uitsluitend om de statistiek. Niet zo heel hartverwarmend maar het houdt je van de straat zal ik maar zeggen.
Het soliciteren naar een echte baan heeft nog geen succes opgeleverd. Wel een heel aardig en bemoedigend gesprek gevoerd met een bemiddelaar maar helaas nog geen vaste baan. Wel staan er iedere dag weer nieuwe vacatures op Internet dus het gaat een keert lukken.

twee weken geleden zijn Dirk Jan en Jolique aangekomen in Melbourne voor hun huwelijksreis in Oz. Donderdag zijn we een rondje door de omgeving van Melbourne gereden (zie foto site) en hebben we 's avonds met zijn allen lekker gegeten (al was het eten niet zo goed gevallen bij Sandy want die zat midden in de nacht een uur lang op de pot) erg leuk om hen hier te ontmoeten en eindelijk ook echt zelf te kunnen feliciteren. Zij zijn nu ergens langs de Westcoast van Australie in hun campervan hopelijk hebben zij geen last van het slechte weer. Ik heb namelijk zelf kunnen vaststellen dat het weer hier net zo onberekenbaar is als in Nederland. De laatste weken leek het heel mooi te worden, en dat was het ook een paar dagen, maar gisteren kwam de hemel weer met bakken tegelijk naar beneden. Op zich is iedereen daar best gelukkig over nog steeds want hoe meer water er valt hoe kleiner de kans dat het van de zomer op raakt, mar dit wat wel wat veel tegelijk. Ondergelopen tunnels, omgewaaide bomen veel schade dus. Bij ons viel het wel mee. Wel waren er een paar planten kapot gewaaid maar verder geen schade gelukkig.

Op de foto site kun je ook nog een paar foto's zien van de avond dat we de possums in het park hebben gevoerd. Possums zijn overal hier in onze staat en eten eigenlijk alles wat er maar lekker uit ziet. Als je naar een park gaat na zonsondergang zie je ze snel genoeg op een tak in, of aan de voet van hun boom zitten, iedere possum heeft zijn eigen boom, en als je dan voorzichtig met een banaan of wat chips lokt dan komen ze vanzelf naar je toe. Erg grappige beesten.

Tot zo ver het nieuws uit Melbourne voor vandaag.

terug naar begin

Zaterdag 9 oktober 2004

De dag van de verkiezingen in Australië.
De hele week is er maar één ding op het nieuws geweest, bijna één ding, en dat zijn de verkiezingen van vandaag. Net als in Engeland bestaat hier een systeem met kiesdistricten en per district komt één persoon in het parlement. Net als in Engeland zijn hier twee grote partijen, Labour (te vergelijken met onze PvdA) en Conservatieven die hier Liberalen heten en te vergelijken zijn met de VVD. Verder zijn er wel een paar kleine partijen en hoewel die weinig of geen zetels hebben in het parlement, vaak maken die partijen het verschil tussen een absolute meerderheid van de winnaar van de verkiezingen of het feit dat die toch een coalitie moeten vormen. De voorspelling voor dit jaar is dat de huidige regering het voor het zeggen houdt al is de marge klein. Het campagne voeren gaat hier iets minder beschaafd dan in Nederland maar weer minder erg dan in Amerika gelukkig. Het zijn net kleine kinderen soms (hij zei dit.... maar hij zei dat... en stem op mij want... stem niet op hem want) blij dat dat bijna afgelopen is. Morgen weten we het als alles goed gaat. Daar spelen Sandy en ik ook nog een rol in want morgen tellen we stemmen voor het verkiezingsbureau. Sandy is de laatste drie weken al actief in een Pre Polling Booth, een stembureau voor mensen die vandaag niet kunnen stemmen want iedereen moet stemmen hier. Morgen, en de rest van de komende week, worden de resultaten dus verwerkt en gecheckd en daarbij helpen wij dus mee.

Ander groot, nou ja, groot, maar in ieder geval goed nieuws is dat mijn motor maandag is goed gekeurd voor gebruik hier op de weg. Maandagmiddag heb ik natuurlijk meteen een motorritje gemaakt en dat was geweldig. Melbourne ligt een beetje in de heuvels en dus zijn hier eindeloos veel bochten en vergezichten. Prachtig om hier te kunnen rijden. Ik heb een paar foto's van die rit op de fotosite gezet klik hier voor een koppeling.

Verder zijn we alebei begonnen met een cursus. Sandy doet een cursus lassen en Ad een cursus meubelmaken. Heel leuk, lekker hands on en als het goed gaat houden we er nog wat aan over ook. Dinsdag avond was de eerste avond van de cursus en buiten wat beginners fouten is de eerste stap gezet. Ad maakt een klein kastje voor op het bureau waar de video camera en het fototoestel in terecht moet gaan komen en Sandy heeft tijdens de eerste les kennis gemaakt met Oxi welding en hoewel het begin moeilijk was lukte het tenslotte toch heel aardig. leuk om te doen en ook leuk om anderen te ontmoeten met gelijke interesse.

Tenslotte nog een hartelijk gefeliciteerd aan Dirk en Jolique. Bruidspaar van harte gefeliciteerd! En tot ziens komende week hier in Melbourne. Dirk-Jan (de Jong) en Jolique (Ribbers) zijn vrijdag in het huwelijksbootje gestapt en gaan naar Australië op huwelijksreis. We hopen dat jullie een fantastische dag en heel gezellig feest hebben gehad.

Dat was het nieuws vanuit Melbourne, Ad en Sandy

terug naar begin

Zaterdag 2 oktober 2004

Hallo allemaal, eindelijk is het dan zo ver, eindelijk kunnen we jullie het laatste nieuws vanuit Melbourne brengen via onze site. Het heeft een tijdje geduurd sinds onze laatste nieuwsbrief, zo lang dat we eigenlijk niet mee zo zeker zijn wat jullie allmaal nog wel en niet van ons weten.

Voor ons was het het gemakkelijkst om een soort van weblog voor onszelf te creeren waarin we het laatste nieuws brengen. Iedere keer als we wat nieuws te melden hebben voegen we dat aan het verhaal toe boven het oude nieuws. Op die manier hoe je niet eerst door al het oude nieuws te bladeren voor je bij het nieuwe nieuws bent. We zullen ervoor zorgen dat we altijd een datum boven de berichten zetten zodat het makkelijk voor je is om te bepalen of er echt wat nieuws is.

Eindelijk zijn we verhuisd! Op 2 augustus werd de container op Walker Street afgeleverd (de foto's kun je bekijken op onze fotosite) en was ons nieuwe huis tot de nok met doze volgestapeld. Het heeft een paar weken geduurd voor we een plekkie hadden gevonden voor alles wat we nodig hadden en voor alles wat niet nodig hebben totdat we weer verhuizen (hopelijk is dat dan de laatste keer want verhuizen is niet echt een hobby van ons geworden) maar alles staat nu wel weer op zijn plaats. We hebben natuurlijk wel een flink beetje minder ruimte dan op Spoelwijk maar voor met zijn tweetjes is dat natuurlijk geen probleem. Eén bezoeker past er nog wel bij, maar met zijn tweeën dan is het wel passen en meten hoor. Het woont hier echt wel lekker hoor, Ongeveer honderd meter verderop loopt de Merry Creek en als je daar langs (hard) loopt op skate kom je vanzelf langs een leuk cafe (in Australië is een cafe eigenlijk alleen voor koffie en zo, niet voor alcoholische dranken) in een soort milieu park waar aandacht en cursus in recycling, zonne- en windenergie en biologische landbouw wordt gegeven. Zo vlak bij in de stad en dan toch koeien en zo, voel me helemaal thuis. Als we de andere kant oplopen komen we na vijf minuten op Highstreet Nothcote uit. Daar zijn allerlei winkeltjes en een kroeg en een cafe en daar stopt ook de tram die richting stad gaat. Vlak voor Highstreet is ook nog Westgarth Station met treinen die ook die kant op gaat. In 15 mintuten sta je midden in de stad. Niet slecht zou ik zeggen. Location Location Location zoals ze hier zeggen.

Het huis zelf is ook prettig om in te wonen. De slaapkamer is boven de garage via een klein trapje. Ad is er als eerste in geslaagd om daar vanaf te glijden en zijn schouder opnieuw te ontwrichten, vlak nadat we waren verhuisd. Gelukkig net tijdens de Olypische spelen dus hij heeft zich niet al te erg hoeven te vervelen. Dat kon Sandy natuurlijk niet op zich laten zitten en zij deed hetzelfde kunstje vorige week. Haar val werd netjes gebroken door de deurpost wat haar een dikke elleboog bezorgde.

Om bij de slaapkamer te komen moet je door onze "werkkamer" waar we een aantal boekenrekken hebben opgezet en natuurlijk ook de bureaus met de computers zodat we met jullie in contact kunnen blijven. De woonkamer is een soort en-suite met het achterste gedeelte open naar de keuken. Op die manier hebben we een ruime opzet zodat het allemaal wat groter aandoet. De badkamer is met bad gelukkig. Niet dat we daar veel gebruik van maken maar het is aardig om te weten dat het kan als we willen. Op dat soort dingen kun je niet reken bij een huurhuis hier. Tenslotte zijn aan de achterkant van het huis nog twee kleine kamertjes. Eén daarvan is in gebruik als opslag voor de spullen waarvoor we geen ruimte hadden en van de andere kamer (eigenlijk niet echt onderdeel van het huis maar ertegenaan gebouwd als extra) hebben we een soort studio gemaakt. Prettig omdat die kamer veel licht krijgt waar de rest van het huis erg donker en (in de winter) koud is. Alle ramen in het huis buiten die in de studio zijn gericht naar het zuiden en oosten dus krijgen alleen licht vroeg in de ochtend (oost) of helemaal niet (zuid). In de zomer is dat natuurlijk wel prettig want dan wil je de warmte buiten houden. Achter het huis hebben we een klein pleintje. In goede Italiaanse traditie is dat volgestort met beton zodat het lekker onderhouds vriendelijk is maar met een paar plantenbakken en de twee kaasvaten uti spoelwijk ziet het er toch wel leuk uit (zie onieuw de fotosite). De locale dieren vinden het wel prima zo. We hebben een paar nachten wat fruit buiten laten liggen en dat is netjes weggehaald door een Possum en vorige week zondag zat er een Blue tongue lizzard buiten in het zonnetje op ons te wachten. Afgelopen week zag Ad hem weer, nu in de poort, dus dat zal wel een blijvertje zijn denken we. 's Avonds, net na zonsondergang vliegen er duizenden vleermuizen over ons huis. Verderop langs het water is een echte vleermuizenkolonie en als het donker wordt volgen ze allemaal het water opzoek naar voedsel ten noorden van de stad en wij liggen dus precies in het vliegpad. Toch wel heel bijzonder.

Voot het huis hebben we ook nog een grasveldje met rozenstruiken en wat geraniums. Zo hier en daar hebben we wat bollen gepoot dus als het voorjaar doorzet moeten we straks een leuke voortuin krijgen. Moeten we wel grasmaaien natuurlijk maar daarvoor hebben we nu zo'n duw maaiertje en dat werkt toch wel heel best. Zelfs als het gras lang is levert het geen probleem op.

Wat is er nog meer nieuw? Ad heeft zijn motor naar de garage gebracht om hem weer op gang te krijgen en om hem "APK" gekeurd te krijgen zodat hij hem hier ook kan inschrijven en een nieuwe nummerplaat krijgt. Maandag (4 oktober) is het zover. Als alle papieren in orde zijn krijgt ie dan zijn nummerplaat en mag er eindelijk weer gereden worden. Het heeft allemaal toch al veel te lang naar zijn zin geduurd. Met een beetje geluk kan je maandag de eerste foto's van de eerste rit in Australie zien op de foto pagina.
Sandy is ondertusen begonnen met werken voor de verkiezingen die hier in Australie aanstaande zondag gaan plaatsvinden. Sandy werkt voor een prepolling booth waar mensen die zondag niet kunnen stemmen (op vakantie oid) nu al hun stem kunnen uitbrengen. Hier is het namelijk verplicht te stemmen bij de verkiezingen dus vandaar dat iedereen de kans wordt geboden om ook eerder al zijn/haar stem uit te brengen. Stem je niet dan kun je een boete krijgen... Dat is nog weer eens anders dan in Nederland. Ad heeft ook al een paar keer gesoliciteerd maar daarvan is nog geen uitslag bekend. Wel is een eerste ontmoeting met een bemiddelaar geweest, een soort detacheringsbureau maar dan zonder contract met dat bureau, en dat heeft wel een heel positieve indruk achter gelaten. Zij hadden een aantal vacatures in het beheer waarvan een aantal precies op bijna pasten. Nog maar even afwachten dus. Ondertussen heeft hij wel tijd gehad om andere zaken te regelen zoals de motor en zijn diabetes zaken.

Tot zo ver het nieuws voor nu. Er is natuurlijk wel meer gebeurd maar ik kan niet alles on-line zetten dat schrikt zo af als het een hele lap tekst in één keer wordt. We denken wel dat de boodschap over is gekomen; het gaat ons hier heel goed en het nieuwe huis en omgeving bevalt ons prima.Hopelijk zijn jullie allmaal in staat om ook de foto's op de fotosite te bekijken en blijf zo nu en dan checken want lopende de week komen daar nog meer foto's op te staan.

By for now, groetjes Ad en Sandy

terug naar begin